۷ پروژه نظامی نامتعارف ارتش آمریکا در طول تاریخ

ارتش آمریکا مدت هاست که حکم طلایه دار رو در بخش تکنولوژیای جنگی در اختیار داره و در مورد تحقیق و پیشرفت هم جلوتر از هر کشور دیگری حرکت می کنه.

اما این بدون معنا نیس که همه برنامه های نظامی این کشور به موفقیت رسیدن و بارها پیش اومده که پروژه های جور واجور اون به خاطر زمان بندی و برنامه ریزیای نادرست به شکست انجامیده و در مواردی، طرحای مطرح شده به اندازه ای عجیب بودن که حتی نمی شد اونا رو جدی گرفت.

شاید باورتون نشه اما وقتی این کشور ارتشی از شترها رو به خدمت گرفته بود و طرحایی واسه حمل مواد هسته ای از راه وسایل نقلیه موتوری تو سرش داشت.

در ادامه از شما دعوت می کنیم تا با بعضی از پروژه های نظامی آمریکا که هیچ وقت رنگ واقعیت به خود نگرفتند آشنا شید. با سایت ما همراه باشین.

۱- ارتش شترها

در طول قرن نوزدهم، اسبا اصلی ترین وسیله حمل و نقل واسه ارتش آمریکا بودن اما اگه برنامه ریزیای انجام شده واسه به کار گیری شترها درست پیش می رفت شاید شرایط به گونه دیگری بود و دیگه اسبا در ارتش این کشور جایی نداشتن.

در سال ۱۲۳۴ هجری شمسی جفرسون دیویس وزیر جنگ این کشور، گله ای از شترها رو از شمال آفریقا و ترکیه به خاک این کشور آورد. باور جفرسون این بود که «کشتیای بیابان پیمایش» یا همون گله های شتر خوب می تواننستند در شرایط جوی سرزمینای تازه کشف شده آمریکا در مناطق جنوب غربی مورد استفاده قرار گیرند و بررسیای اولیه ای که روی اون حیوانات انجام شده بود هم گفتهش رو ثابت می کرد.

این شترها می تونستن روزا بدون آب در بیابانای داغ آمریکا دووم بیارن و خیلی راحت کامل محموله ها و ارابهای سنگین رو حتی بهتر از اسب و الاغ جابجا کنن.

بر خلاف اینکه سخت کوشی و تحمل بالای شترها هیچ وقت مورد دودلی قرار نگرفت، با در گرفتن جنگای داخلی آمریکا دیگه اثری از اونا در ارتش این کشور یافت نشد و عاقبت شترهای باقی مونده هم پس از برگزاری مزایده به سیرک و شرکتای خصوصی واگذار شدن و یه سریای دیگه از اونا هم در بیابانا خلاص شدن و حتی تا دهه ۱۹۴۰ میلادی هم در حیات وحش آمریکا رویت می شدن.

۲- پروژه کرم یخی

در سال ۱۳۳۶ هجری شمسی، ارتش آمریکا متهورانه ترین تجربه خود در طول جنگ سرد رو گذروند و به عنوان بخشی از یه پروژه فوق پنهونی به نام «Iceworm» یا کرم یخی، از برنامه های خود واسه مخفی کردن صدها موشک بالستیک زیر کلاهکا یخی گرینلند پرده برداشت.

قرار بود که پس از عملیاتی شدن این برنامه و مخفی کردن مهمات یاد شده در زیر زمینای پوشیده از برف و بخ قطب شمال، از اونا واسه انجام حملات هسته ای احتمالی علیه سرزمینای تحت حکمرانی اتحادیه جماهیر شوروی استفاده کرده شه.

ارتش آمریکا واسه بررسی عملیاتی بودن طرحای خود اول اقدام به ساخت یه جور پایگاه یخی به نام Camp Century کرد که به اسم یه تاسیسات انجام پروژه های علمی و تحقیقاتی ساخته می شد و در اصل کارای دیگری در اون انجام می شد.

اما واسه بنا کردن این پایگاه لازم بود که ده ها تونل زیرزمینی در لایه های یخی قطب شمال حفر گردند و بعد با به کار گیری فولاد و برف محکم شن. جالبه بدونین که بیشتر از ۲۰۰ نفر در اون تونلای سرد سیر زندگی می کردن و امکانات مختلفی مثل آزمایشگاه، بیمارستان، سالن سینما و مواردی مثل اینم واسه اونا در نظر گرفته شده بود که برق لازم همه شون از راه یه رآکتور هسته ای بسیار پیشرفته تامین می شد.

شاید بشه Camp Century رو یه معجزه تکنولوژیکی خواند اما این بنا هیچ همخوانی و سازگاری با مادر طبیعت نداشت و پس از تنها چند سال به خاطر تغییراتی که در کلاهکای یخی اون منطقه به وجود اومد خیلی از تونلای اون دچار ریزش شدن و دیگه امنیت لازم واسه عبور کردن و زندگی رو نداشتن. گرینلند جایی واسه تسلیحات هسته ای نبود و در سال ۱۳۴۴ ارتش آمریکا از روی زور و اینکه دیگه چاره ای نیس این پروژه رو متوقف کرد.

۳- تفنگ FP-45 Liberator

کمی پس از ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم، کمیته مشترک جنگ روانی این کشور شروع به تحقیق واسه پیدا کردن سلاحی کرد تا جنگجویان خود در کشورای اشغال شده به وسیله آلمان نازی رو به اون مجهز کنه.

نتیجه کار FP-45 بود؛ تفنگی تک تیر با کالیبر ۴۵ که هزینه ساختش خیلی کم بود و آمریکا می تونست اونا رو از راه هوا واسه نیروهای خود که در سرزمینای دشمن گیر افتاده بودن پرتاب کنه.

در واقع ایده ساخت این تفنگ این بود که نیروهای خودی می تونستن از اون واسه کشتن یکی از سربازان دشمن استفاده کرده و بعد اسلحه اونو واسه خود بردارن. این سلاحا هم اینکه یه جور اثر روانشاختی داشتن چون این تفکر که هر کدوم از شهروندان می تونه با یکی از اونا به جنگ دشمن بره، ترس رو بر اندام نیروهای اشغالگر مینداخت.

از خرداد ۱۳۲۱ تا مرداد همون سال، ارتش آمریکا یه میلیون قبضه FP-45 تولید کرد اما این تفنگا هیچ وقت به دست نیروهای اون نرسیدند. این اسلحه هیچ وقت به کار فرماندهان اتحاد و افسران اطلاعاتی نیومد و جنگجویان مقاومت اروپا هم ترجیح می دادن از اسلحه دیگری به نام  Sten استفاده کنن که به وسیله بریتانیا ساخته شده بود.

البته نگفته نمونه که ۱۰۰ هزار قبضه از این اسلحه به دست جنگجویان صحنه جنگ در اقیانوس آروم رسید با این حال، هیچ اطلاعاتی در مورد موثر بودن و حتی استفاده شدن اونا موجود نیس. تعداد باقی مونده از این تفنگا الان به وسیله کلکسیون دارها خریداری می شه و قیمتی در حدود ۲۰۰۰ دلار دارن.

۴- پروژه کبوتر

در جریان جنگ جهانی دوم، بی اف اسکینر روانشناس، یه بودجه نظامی رو واسه ساخت سلاحی تکون دهنده جفت و جور کرد: موشکی که به وسیله کبوتر هدایت می شد. این رفتارشناس معروف ایده ساخت بمبای موسوم به «چشم پرنده» رو وقتی که در حال تماشای دسته ای از کبوترهای در حال پرواز بود کشف کرد.

اون در خاطرات خود می نویسه: «یه دفعه اونا رو وسایلی با قدرت دید عالی و مانورپذیری فوق العاده یافتم». اون در ادامه می نویسه: این سوال در ذهنم شکل گرفت که « اونا نمی تونن یه موشک رو هدایت کنن؟»

این پروژه در عین حالا که بسیار هوشمندانه به نظر می رسید به طور کامل عجیب و متفاوت بود. اون واسه آموزش کبوترها اونا رو شرطی کرده بود تا به عکسای از پیش انتخاب شده (مثلا کشتی جنگی دشمن) نوک بزنن و واسه این کار اونا رو در داخل یه جور کلاهک با طراحی خاص قرار داد.

این کبوترها می تونستن با نوک زدن به صفحه نمایش مقابل به خود، راه حرکت موشک رو تغییر داده و اونو به سمت هدف مورد نظر هدایت کنن. بررسیای اولیه روی کارکرد این پرنده ها موفقیت آمیز بود و نشون می داد که می تونن خلبانانی بسیار حرفه ای باشن و حتی خیلی از فیزیکدانان و روانشناسان مطرح اون دوران این پروژه رو مورد تقدیر قرار دادن.

اما ارتش آمریکا دیگه بودجه لازم واسه عملیاتی کردن اینجور ایده عجیبی رو نداشت و در سال ۱۳۲۲ هجری شمسی اونو متوقف کرد و اسکینر رو هم راضی کرد که کبوترها نمی تونن در میدون جنگ به درد بخور واقع شن.

۲- حاملای پروازی هواپیما

ایده ساخت هواپیماییایی که می تونن هواپیماهای دیگه رو در خود حمل کنن شاید بیشتر مثل داستانای علمی و تخیلی به نظرتون میاد اما ارتش آمریکا در سالای قبل از جنگ جهانی دوم عزمشو جزم کرد که دو عدد از اونا رو وارد ناوگان خود کنه.

این دو هواپیمای مادر U.S.S. Akron و U.S.S. Macon نام داشتن که از هلیوم واسه سیر کردن در آسمانا بهره می گرفتن. برخلاف بیشتر کشتیای هوایی یا همون ایرشیپا، این دو هواپیما که در حدود ۸۰۰ فوت طول داشتن دارای تعدادی دستگیره داخلی بودن که امکان آشیانه دادن به پنج هواپیمای Curtiss Sparrowhawk رو واسه اون جفت و جور می کرد.

این هواپیماهای کوچیک از یه گشودگی تی مانند در قسمت زیرین بدنه هواپیمای مادر به بیرون می پریدند و با خارج شدن یه جور بازوی قلاب دار و اتصال اون به بال هاشون، به وسیله هواپیمای مادر گرفته می شدن و به آشیانه خود باز می گشتن.

نیروی دریایی آمریکا امیدهای زیادی به این دو پرنده بسته بود و میخواس که از اونا در جریان ماموریتای شناسایی خود بهره بگیره اما هر دوی این هواپیماها عاقبت دچار حادثه شدن.

در فروردین ۱۳۱۲ هواپیمای Akron موقع وزش بادهای شدید در سواحل نیوجرسی سقوط کرد و Macron هم در بهمن ماه ۱۳۱۳ در جریان توفانی در کالیفرنیا دچار حادثه شد.

به دنبال این سوانح ۷۵ نفر از خدمه پروازی این دو هواپیما جون خود رو از دست دادن و همین موضوع نیروی دریایی آمریکا رو بر اون داشت تا ایده خود در مورد اونا رو واسه همیشه کنار بزاره.

۶- آزمایشات دارویی Edgewood

در جریان جنگ سرد، دشمن هراسی به اندازه ای در میان نظامیان آمریکا گسترش یافت که ارتش این کشور رو بر اون داشت تا وحشت ناک ترین آزمایشات رو بگذرونه. در دهه ۱۹۵۰ میلادی زرادخانه Edgewood مریلند به محلی واسه دنبال کردن برنامه های پنهونی ارتش آمریکا در مورد داروهای روان گردان و دیگه عوامل شیمیایی بدل گردید.

در این زرادخانه، بیشتر از ۵۰۰۰ سرباز حکم موش آزمایشگاهی رو داشتن و واسه پیدا کردن مواد غیر کشنده و کاربردشان در جنگا مورد استفاده قرار می گرفتن.

در جریان این آزمایشات هر دارو و ماده ای به نیروهای ارتش خورونده می شد و از ماری جوآنا و فن سیکلیدین (یه جور ماده بیهوشی) گرفته تا مسکالین و ال اس دی و یه جور ماده شیمیایی شامل دلیریوم با نام BZ روی اونا امتحان می شد.

بعضی از این سربازها حتی موادی مثل سارین و ایشون اکس رو دریافت می کردن که می تونستن واسه سیستم عصبی آدم مرگبار باشن. تستای یاد شده در آخر به کشف یافته های مهمی در مورد اثرات اینجور داروهایی انجامیدند اما در آخر منتهی به کشف داروهای جدیدی نشدن و اطلاعات عملیاتی کمی رو در اختیار ارتش آمریکا قرار دادن.

بدیش اینه خیلی از آدمایی که در این تحقیقات مورد آزمایش قرار گرفته بودن عاقبت دچار مشکلات روانی بسیار زیاد ای شدن و سلامتشون شدیدا تحت تاثیر قرار گرفت و بدنبال اعتراضات عمومی و جلسات جور واجور کنگره در این رابطه، انجام آزمایشات دارویی روی آدما در سال ۱۳۵۳ متوقف گردید.

۷- صلحبان ریل گریسون

در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، این نگرانی در میان مقامات آمریکایی شکل گرفت که نکنه سیلوهای نگهداری موشک این کشور در جریان برخورد نظامی با جماهیر شوروی هدف قرار بگیرن. از همین رو عزمشونو جزم کردن زرادخانه ای به نام Peacekeeper Rail Garrison رو مورد استفاده بذارن که در واقع یه قطار نظامی واسه نیروی هوایی این کشور بود و ۵۰ موشک MX رو در خود داشت.

در جریان این طرح، قرار بر این شد که قطارهای نظامی این کشور بخش اعظمی از زمان خود رو در داخل ساختمانای تقویت شده در نقاط مرزی کشور سپری کنن و اگه تلاشی از طرف شوروی واسه نابود کردنشون انجام می گرفت می تونستن ۱۲۰ هزار مایل رو از راه ریلای تجاری طی کنن.

هر کدوم از این ۲۵ قطار شامل ۲ خودروی ریلی بودن که تعدادی موشک هسته ای رو در خود داشتن و با باز شدن سقف این خودروها و بالا اومدن یه جور سکوی پرتاب خاص می تونستن در بین حرکت موشکای خود رو پرتاب کنن.

رونالد ریگان رئیس جمهور وقت اون دوران، در جریان بحرانای سال ۱۳۶۵ تایید کرد که این پروژه ضرورتی نداره و بیشتر از اندازه هزینه بره. ۵ سال بعد و با اتمام جنگ سرد و کاهش نیاز به دفاع هسته ای، پروژه قطارهای صلح بان به کلی لغو شد. الان یکی از قطارهای ریلی یاد شده در موزه نیروی هوایی آمریکا در دیتون اوهایو در برابر دید عموم قرار داره.

edame

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست بعدی

قابلیت Instant Apps چیست و چه مزایایی دارد؟

چ آبان ۲۲ , ۱۳۹۸
در کنفرانس Google I/O 2016 بود که گوگل خبر از عرضه قابلیتی جدید به نام Instant Apps (اپلیکیشنا فوری) داد. گوگل با انجام این کار تلاش داره تا روند نصب اپلیکیشنا رو از این رو به اون رو کنه. باید قبول کرد که دانلود اپلیکیشنای جور واجور به خاطر تست و […]