صفر و یک‌های با ارزش؛ میانگین درآمد برنامه‌ نویسان ایرانی چقدر است؟

برنامه نویسی جزو مشاغلیه که این روزا از همه جا شنیده می شه که جزو کارای آینده دار و پردرآمده. خیلی از جوانان و نوجوانان امروزی به دنبال یادگیری این حرفه در بخشای جور واجور هستن و کدنویسی رو راه آینده شغلی خود تعریف کردن. اما اندازه درآمد برنامه نویسان ایرونی در بخشای جور واجور، با سابقه کاریای جورواجور چقدره؟ جواب این سوال رو در آماری پیدا میکنیم که به همت جاب ویژن از یه جامعه آماری ۱۳۰۷ نفره انجام شده.

در آمار جاب ویژن ۱۵ درصد شرکت کننده ها رو زنان تشکیل دادن و ۸۵ درصد رو مردان؛ هم اینکه در این آمار بیشتر از نصف افراد (۵۱درصد) سابقه کاری کمتر از دو سال داشتن. هم اینکه ۲۸ درصد سابقه کاری دو تا پنج سال، ۱۳ درصد سابقه پنج تا ده سال و ۸ درصد بیشتر از ده سال سابقه کاری داشتن که از این تعداد ۵۱ درصد به صورت دائمی شاغل بودن و ۴۹ درصد فریلنس (آزادکار) کار می کردن.

نگاهی دقیق تر به این آمار به ما میگه که برنامه نویسان درآمدهای مختلفی طبق مواردی که یاد دارن؛ به . هم اینکه عوامل دیگری چون سابقه کار و جنسیت هم در این موضوع موثر بوده که بعضی از اونا مانند سابقه کار منطقی به نظر می رسه و بعضی از اونا مثل حقوق کمتر زنان، سوال برانگیزه. در ادامه نگاهی دقیق تر به آمارهای ارائه شده در این پرونده داریم.

همونطور که می ببینن، به نظر می رسه این روزا بیشتر برنامه نویسان تمایل دارن که در بخش اندروید کار کنن و پس از اون .NET (زبون برنامه نویسی سرور) در بین اونا طرفدار داره. رتبه سوم هم به PHP (زبون برنامه نویسی سرور) تعلق داره.

 

اگه به برنامه نویسی علاقه مندید و نمی دونین بهتره در کدوم بخش کار کنین، این جدول می تونه جواب رو نشونتون دهد. درآمد برنامه نویسان بخش ExpressJS از همه بیشتره چون که با تسلط روی این موضوع، میشه در بخشای زیادی کار کرد. لینوکس کارا و برنامه نویسان پایتون هم رتبه های بعدی رو در اختیار دارن. نکته باحال حضور برنامه نویسان بخش Reactه که با وجود تازه بودن اون و بکر بودن بازار اون در ایران، جایگاه خیلی مهمی رو در این آمار به خود اختصاص داده.

 

در بخش برنامه نویسی هم مانند بقیه شغلا، رزومه کاری و سابقه کار حرف اول و آخر رو می زنه. بیشتر برنامه نویسا حقوقی برابر بین ۱ تا ۱.۵ میلیون تومن دارن (۳۸ درصد) و با بالا رفتن سابقه کاری، حقوقشون هم بیشتر می شه. میانگین درآمد کل برنامه نویسا اما رقمی نزدیک به سه میلیون تومن (۲۹۳۰۰۰۰) است.

 

برنامه نویسای فریلنسر در برابر استخدام دائمی

اینجا ذکر این نکته لازمه که هرچه سابقه کاری برنامه نویس بیشتر باشه، حقوق اونم رو به فزونی پیدا میکنه. مثلا براساس همین آمار، نزدیک به ۷۰ درصد برنامه نویسای فریلنس با سابقه کاری دو سال یا کمتر، حقوقی بین ۱ تا ۱.۵ میلیون دریافت می کنن؛ در حالی که همین افراد با سابقه کاری ۱۰ ساله درآمدی برابر هشت میلیون و ۵۹۰ هزار تومن دارن. در مثالی دیگه هم یه برنامه نویس دائمی با سابقه کمتر از دو سال در اومدی برابر دو میلیون و ۴۰ هزار تومن داره در حالی که یه برنامه نویس با سابقه بیشتر از ده سال حدود هفت میلیون و ۹۳ هزارتومان در می آورد.

به نظر می رسه فریلنسرها کمتر به سابقه کار بالا می رسن و معمولا در همون اوایل کار خود به سمت قرارداده های دائمی می رن تا از یه ثبات در اومد بهره مند شن. با این حال باید گفت که فریلنسرها وقتی به سابقه کاری زیادی دست پیدا کنه، عموما حقوق بالاتری نسبت به کسائی که دائم کار می کنن دارن.

نکته باحال ماجرا اینجاس که فریلنسا تا سابقه ده سال، همیشه رقمی کمتر از برنامه نویسان دائم به اما این آمار در سابقه کارای دراز مدت (بیشتر از ده سال) از این رو به اونو شده و ورق به سمت فریلنسرها برمیگرده؛ چیزی که به نظر کارشناسان دلیلش کانال زدنا و آشنایی آزادکاران در طول ده سال فعالیت خود با تک تک اعضای اکوسیستم فناوریه. واقعا برنامه نویسان آزادکار می تونن بعد از کسب کوله باری از تجربه و آشنایی با خیلی از شرکتها، به در اومد زیادی برسن و با کار کردن به صورت پروژه ای به واسطه جایگاهی که در ده سال پیدا کردن، حق الزحمه خوبی به دست بیارن.

برنامه نویسان زن ایرونی

 

هم مقدار ۱۵ درصدی جامعه آماری فعلی و هم مقایسه درآمد برنامه نویسای زن و مرد نشون میده که زنان کمتر در این بخش فعال هستن و تعدادی هم که فعال هستن، از در اومد برابری بهره مند نیستن. «روژینا پور مقدم» برنامه نویس که سابقه بیشتر از ۵ سال در این بخش داره در گفتگو با سایت ما ضمن تایید این موضوع میگه که این موضوع در استارت آپا کمتر دیده می شه:

«همونطور که آمار هم نشون میده، افراد با سابقه کاری بیشتر، اختلاف حقوق بیشتری نسبت به مردان دارن چون که عموم این زنان از سالای دور در شرکتای دولتی کار می کردن و در اون زمان حقوق زنان شدیدا ندیده گرفته می شد. حالا خوبیش اینه در پنج شش سال گذشته که اکوسیستم استارت آپی وارد کشور شده، تماشاگر تغییر این نگاه هستیم و به شخصه کمتر تماشاگر اینجور نابرابریایی در این نوع از کسب وکارها هستم؛ هرچند این نگاه جنسیت زده به کلی حذف نشده و خود من هم در طول سالها فعالیتم با این رقابت مواجه شدم که یه برنامه نویس مرد، یه ارشد زن رو قبول نکنه.»

پورمقدم تاکید داره که این موضوع در ادارات دولتی بیشتر دیده می شه طوری که نگاه نابرابر نیروهای مرد مانع پیشرفت زنان در این ادارات می شه. اون میگه که مشکل نبود حقوق برابر زنان و مردان فقط مربوط به بخش ICT و یا محدود به نقطه جغرافیایی چون ایران نیس و یه مشکل جهانیه اما در ایران با در نظر گرفتن فرهنگ غلط جنسیت زده، کمی بیشتر تبلور پیدا می کنه:

«با این وجود تصور می کنم که خود زنان یکی از بانیان این موضوع هستن. اونا کمتر از نیروهای مرد مطالبه گری می کنن و واسه حق و حقوقشون می جنگن. اگه زنان یاد بگیرن که دنبال حق خود باشن و این یادگیری در اونا از کودکی و دوران مدرسه نهادینه شه، می تونه نگاه های غلط رو از بین برداره. برنامه نویسی رشته مردونه ای نیس و به جربزه میتونم بگم که در همین جامعه کوچیک زنان برنامه نویس، موارد قهار و حاذقی داریم که هیچ کمتری نسبت به نیروهای مرد ندارن اما بدیش اینه هنوز استادان و دبیران دانشگاه ها و مراکز آموزشی برنامه نویسی هم بعضی وقتا تصور می کنن که دختران تا یه حدی می تونن پیش برن و بیشتر از اونو باید برنامه نویسان مرد آموزش ببینن.»

edame

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست بعدی

ققنوس در شهر؛ نگاهی به سرگذشت سوپرخودروهای مرسدس بنز و بررسی SLS AMG در تهران

چ آبان ۲۲ , ۱۳۹۸
پرده اول با پایان جنگ جهانی دوم و از باقیمونده ویرانهای آلمان غربی،  شرکت مرسدس بنز که به مدت یه دهه هیچ محصول جدیدی رو تولید نکرده بود درزمان یه دهه آینده با معرفی ۳ خودروی مسابقه ای سرنوشت این شرکت رو واسه همیشه عوض کرد. مهم ترین رقابتای اتومبیل […]