رسانه مدرن و برساخت هویت کانال های ماهواره ای کردی و هویت قومی …

فرضیه هفتم: به نظر می‌رسد میانگین هویت قومی در بین استفاده کنندگان از برنامههای کانالهای ماهوارهای مختلف در کردستان ایران تفاوت معناداری دارد.
فصل چهارم:
روش شناسی
واژه ها متهمند / که در آمیزه ی یک توطئه جمعی/
طرح تجهیز عبارت را می چیدند
که هدف در آن پیروزی معنایی بود.
«محمد زهری»
مقدمه
روش شناسی را می‌توان قطب نمایی دانست که مسافر گم‌گشته دریا را رهنمون می‌کند. محقق در فرآیند پژوهش، مسافری را می‌ماند که در شب طوفانی دریا سرگردان است و بدون یاری طلبیدن از قطب نما چاره‌ای جز سرگردانی در زمان ندارد. اهمیت روش در پژوهش نیز این گونه است و شاید نیازی به توضیح بیشتر درباره اهمیت آن نباشد. در این فصل، ابتدا به فلسفه انتخاب روش پرداخته می‌شود، توضیحاتی روش شناختی از روش پژوهش ارائه می‌گردد و در نهایت روش تحقیق پژوهش تبیین خواهد شد.
۴ – ۱ – جنگ‌های پارادایمی: از اثبات گرایی به پراگماتیسم
جنگهای پارادایمی بین محققان کمی و کیفی در دهه های پایانی هزاره دوم، منطق حاکم بر روش شناسی در علوم اجتماعی بوده است. از یک طرف اثبات گرایی و پسااثبات گرایی (پارادایم های کمی) داعیه برتری در روش را داشته اند و در دیگر سوی تفسیر گرایی، انتقادگرایی، فمنیسم و پست مدرنیسم (پارادایم های کیفی) روش های کمی را به حاکمیت منطق آمار بر علوم اجتماعی تقلیل داده‌اند. به منظور رهایی از پیامدهای چنین درگیری های روش شناختی در علوم اجتماعی، از دهه ۱۹۷۰ به بعد، برخی از محققان با بازخوانی تحقیقات پراگماتیست هایی چون پیرس، دیویی، بنتلی و با اتخاذ رویکردی نئوپراگماتیستی و اجتناب از موضع گیری های تک پارادایمی به بازتعریف و مفهوم بندی دوباره اصول پارادایمی علوم اجتماعی پرداخته اند (محمدپور، ۱۳۸۹: ۱۰۷). در واقع، ظهور درک نئوپراگماتیستی از روش (تحقیق ترکیبی) را می‌توان واکنشی به جنگ های پارادایمی فوق دانست (فیلزر، ۲۰۰۹: ۶) نئوپراگماتیست ها به ویژه متاثر از بنیان گذار پراگماتیسم، یعنی چارلز سندرس پیرس هستند که با اقتباس مفهوم «پراگماتیک» از کانت، آن را برای تفسیر و فهم جدیدی از پژوهش علمی به کار گرفت. روش علمی یا آنگونه که پیرس عنوان کرده است «روش تجربه محور» ماهیت همگانی حقیقت را به عنوان ویژگی بنیادی خود می پذیرد. با توجه به این موضوع، پارادایم پراگماتیسم از سوی برخی روش شناسان معاصر (برور و هانتر، ۱۹۸۹؛ کراسول و پلانتو کلارک، ۲۰۰۷؛ میلر، ۲۰۰۶؛ تشکری و تدلی، ۱۹۹۸) به عنوان بنیان فلسفی نوعی روش شناسی جدید تحت عنوان «روش شناسی تحقیق با روش های ترکیبی»، مدنظر قرار گرفته است (تدلی و تشکری، ۲۰۰۹: ۷). این رویکرد گزینه های تقابل گرای سنتی نظیر عقل گرایی در برابر تجربه گرایی؛ واقع گرایی در برابر ایده آلیسم؛ اراده در برابر جبر؛ نمود در برابر واقعیت؛ حقایق در برابر ارزش ها؛ عینیت در برابر ذهنیت و مانند آن را رد کرده و تمایز تاریخی – معرفتی بین سوژه و ابژه را با تقابل محیط گرایانه محیط – ارگانیسم فرآیند محور جایگزین می سازد (گرین و کاراسلی، ۲۰۰۳؛ نیکلاس، ۲۰۰۴؛ تشکری و تدلی ، ۲۰۰۹ به نقل از محمدپور، ۱۳۸۹: ۱۰۸).
برای ورود به بحث روش شناسی ترکیبی، لازم است که تفاوت این موضع گیری را با دیگر موضع گیری های مسلط بر روش شناسی علوم اجتماعی مشخص نماییم. تشکری و تدلی (۲۰۰۹: ۲۲) در کتاب روش شناسی ترکیبی به مقایسه سه رویکرد مسلط بر روش شناسی علوم اجتماعی پرداخته اند که آن را می‌توان به صورت جدول زیر خلاصه نمود:
جدول شماره ۴ – ۱ : مقایسه رویکردهای روش شناختی علوم اجتماعی

نوشته ای دیگر :
بررسی ویژگی های بیوفیزیکی و بیوشیمیایی سوسیس تخمیری ماهی کپور معمولی(Cyprinus carpio) تلقیح ...

مسئله عمومی موضع گیری کمی موضع گیری کیفی موضع گیری ترکیبی
روش ها روش های کمی روش های کیفی روش های ترکیبی
پارادایم ها اثبات گرایی و پسااثبات گرایی برساخت گرایی و نحله های آن پراگماتیسم
سوالات تحقیق سوالات (فرضیات) کمی سوالات کیفی سوالات ترکیبی (کمی + کیفی)
دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir