تأثیر دو نوع تمرین یک جلسه ای با شدت های سبک و زیادبر …

هوازی شدید

۷/۲۶±۶۳/۱۹۳

۲۱/۴۰±۵۰/۲۲۴

۴۳/۲۷±۷۵/۱۹۲

*۰۰۱/۰

*- سطح معنیداری پذیرفته شده ۰۵/۰>P
دادههای جدول ۴-۲۱ نتایج آزمون آماری تغییرات واریانس درون گروهی، تعاملی و بین گروهی غلظت آلکالین فسفاتاز(ALP) گروه تمرین هوازی سبک و شدید را نشان میدهد. بر اساس نتایج جدول، تغییرات میانگینهای درون گروهی، تمرین هوازی سبک (۰۰۱/۰=P) و شدید (۰۰۱/۰=P) معنی دار بود اما این تغییرات بصورت بین گروهی و تعاملی در دو گروه تفاوت معنیداری ندارد. لذا فرض صفر مبنی بر این که، بین اثر دو روش برنامهی تمرین هوازی با شدت سبک و شدید بر سطوح آلکالین فسفاتاز(ALP) مردان ورزشکار تفاوت معنیداری وجود ندارد، رد میشود. نمودار ۴-۱۸ مقایسه بین گروهی میانگین آلکالین فسفاتاز(ALP)گروه تمرین هوازی با شدت سبک و شدید را نشان میدهد.
نمودار ۴-۱۸ تغییرات سطوح آلکالین فسفاتاز (ALP) مردان ورزشکار
طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت سبک و شدید
فصل پنجم
بحث و نتیجه گیری
خلاصه تحقیق
هدف از این تحقیق، مقایسه اثر دو نوع تمرین با شدت های سبک و زیاد بر شاخص های عملکردی کبد شامل، آلانین آمینوترانس فراز، آسپارتات آمینوترانس فراز، آلکالین فسفاتاز، بیلیروبین مستقیم، بیلی روبین کل و میزان هموگلوبین خون بود. متغیرهای پژوهش شامل اثر دو نوع تمرین با شدت های سبک و زیاد به عنوان متغیر مستقل و سطوح شاخص های عملکردی کبد شامل، آلانین آمینوترانس فراز، آسپارتات آمینوترانس فراز، آلکالین فسفاتاز، بیلیروبین مستقیم، بیلی روبین کل و میزان هموگلوبین خون به عنوان متغیر وابسته بود.
تجربی اجرا شد. نمونه آماری این تحقیق ۱۶ نفر ورزشکاران مرد؛ در گروه تجربی(تمرین سبک) با میانگین سنی۹۲/۰±۱/۲۳ سال، قد۰۸/۷±۳۱/۱۷۶ سانتی متر و وزن ۵۶/۹±۷۰/۶۱ کیلوگرم و در گروه تجربی(تمرین شدید) با میانگین سنی۸۹/۰±۹/۲۱ سال، قد۴۶/۷±۱۴/۱۷۸ سانتی متر و وزن ۰۴/۱۲±۵۷/۶۷ کیلوگرم، بودند که به صورت داوطلبانه و به روش نمونه گیری انتخابی در دسترس و هدفدار انتخاب شدند.
در وهله نخست افراد با ماهیت و نحوۀ همکاری با اجرای پژوهش آشنا شدند. به آزمودنی ها نکات عمده و ضروری دربارۀ تست ورزشی، بیماری، مصرف داروها، استفاده از مکملها و مواد نیروزا، مصرف مواد دخانی یادآوری شد تا نسبت به رعایت آنها دقت لازم را به عمل آورند. سپس برای کسب اطمینان از عدم ابتلای آزمودنی ها به هیچ یک از بیماریها از قبیل: عروق کرونری، دیابت، نارسایی کلیه، کبد و تیروئید پرسش نامه خوداظهاری تکمیل و پس از تائید معیارهای ورود، فرم رضایت نامۀ شرکت و همکاری در کار پژوهشی توسط آزمودنی ها واجد شرایط امضاء شد.
در وهله دوم با استفاده از قدسنج طول قد ایستاده بر حسب سانتیمتر با استفاده از قدسنج SECA ساخت آلمان با دقت یک میلی متر و وزن آزمودنی ها به وسیلهی ترازوی قابل حمل SECA ساخت آلمانی با دقت۱/۰ کیلوگرم اندازهگیری شد.
بدین منظور ۱۶ نفر از ورزشکاران مرد با دامنه سنی۱۸تا ۲۷ سال که برای شرکت در تحقیق داوطلب بودند، به صورت تصادفی به دوگروه تقسیم شده و دو گروه تمرینی، فعالیت هوازی رکاب زدن بر روی چرخ کارسنج به مدت ۳۰ دقیقه در دامنه شدت های ۵۷ تا ۸۵ درصد حداکثر ضربان قلب را انجام دادند. یک گروه نیز به عنوان گروه کنترل بود که فعالیتی انجام نمی داد . جهت تنظیم دامنه ضربان قلب تعیین شده از بار دستگاه استفاده شد. نمونه های خونی به منظور تعیین شاخص های آلانین آمینوترانس فراز، آسپارتات آمینوترانس فراز، آلکالین فسفاتاز، بیلیروبین مستقیم، بیلیروبین کل و میزان هموگلوبین خون، قبل، بلافاصله و۳۰دقیقه پس از فعالیت گرفته شد. نتایج نشان داد بین دو گروه تمرینی در میزان هموگلوبین خون تفاوت معنی داری وجود ندارد(۰۵/۰p). فعالیت هوازی با شدت های سبک و زیاد به افزایش در میزان هموگلوبین بلافاصله پس از فعالیت منجر شد، که این افزایش در گروه تمرین سبک کمتر بود. همچنین پس از ۳۰ دقیقه تمرین با شدت های ۵۷ و ۸۵ درصد حداکثر ضربان قلب شاخص های عملکردی کبد از قبیل آلانین آمینوترانس فراز، آسپارتات آمینوترانس فراز، بیلیروبین مستقیم، بیلیروبین کل افزایش یافت که اختلاف بین گروه ها معنی دار نبود (۰۵/۰p>). میزان آلکالین فسفاتاز در گروه های تمرینی با فرض رابطه مستقیم با شدت تمرین افزایش یافت که اختلاف بین گروه کنترل با گروه های تمرینی معنی دار بود(۰۵/۰p<).
هم چنین، در این تحقیق در سه مرحله پیش از شروع، یک دقیقه پس از اتمام فعالیت و ۳۰ دقیقه بعد از بعد از مداخلۀ یک جلسه کار روی چرخ کارسنج بین ساعت ۷:۳۰ تا ۱۳:۳۰بعدازظهر از ورید جلو بازویی دست راست ناحیه آرنج دونده ها به میزان ۵ میلی لیتر نمونۀ خون گرفته شد؛ که ۴ میلی لیتر از آن به درون لوله آزمایش جهت بررسی شاخص های عملکرد کبد منتقل می گردید و ۱ میلی لیتر دیگر نیز جهت ارزیابی میزان هموگلوبین و سایر فاکتورهای خونی به درون شیشه های کوچک حاوی ماده ضد انعقاد منتقل گردید. برای اندازه گیری خودکار مقادیر هموگلوبین دستگاه آنالایزر اتومات هماتولوژی SYSMEX ساخت کشور ژاپن استفاده شد. همچنین، برای اندازه گیری شاخص های عملکردی کبدی از دستگاه TECHNICON RA-1000 استفاده شد.
در این تحقیق برنامه تمرین شامل ۵ دقیقه رکاب زدن به عنوان گرم کردن و آمادگی با

نوشته ای دیگر :
رابطه حمایت سازمانی و انگیزش شغلی با توانمندسازی کارکنان شرکت پالایش نفت ...

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

دوچرخه بود. گروه تمرین با شدت سبک بعد از گرم کردن با ۵۰ وات و نیز با ۵۰ دور در دقیقه روی چرخ به فعالیت ادامه دادند. برای گروه تمرین با شدت زیاد ۵۰ وات و ۷۰ دور در دقیقه برای شروع در نظر گرفته شد. شدت تمرین هر چهار دقیقه ۲۵ وات افزایش پیدا می کرد تا زمانی که فرد به دامنه ضربان قلب مورد نظر همان گروه برسد. در شدت تمرین سبک، آزمودنی ها به مدت ۳۰ دقیقه با شدت تعیین شده و در دامنه ضربان قلب تعیین شده رکاب زدند و برای تعیین با شدت زیاد افراد تا زمانی که ضربان قلب آن ها به فراتر از ۱۸۶ ضربه در دقیقه برسد یا توانایی ادامه فعالیت را نداشته باشند، ادامه دادند.
در پایان دادهها با نرم افزار SPSSنسخۀ ۱۶ تجزیه و تحلیل شدند. میانگین و انحراف استاندارد داده ها محاسبه شد و پس از اطمینان یافتن از نرمال بودن توزیع دادهها و تجانس واریانسها از طریق آزمون کلوموگروف- اسمیرنوف و لوین؛ از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه-اندازه های تکراری استفاده شد. برای تعیین معنی داری نتایج سطح ۰۵/۰>P در نظر گرفته شد.
نتایج تحقیق:
۱- برنامه تمرینی سبک بر سطح هموگلبولین تأثیر معنی دار نداشت(۸۳۴/۰=P).
۲- برنامه تمرینی شدید بر سطح هموگلبولین تأثیر معنی دار داشت(۰۱۵/۰=P).
۳- برنامه تمرینی سبک بر سطح بیلی روبین مستقیم تأثیر معنی دار داشت(۰۰۶/۰=P).
۴- برنامه تمرینی شدید بر سطح بیلی روبین مستقیم تأثیر معنی دار داشت(۰۰۰/۰=P).
۵- برنامه تمرینی سبک بر سطح بیلی روبین کل تأثیر معنی دار نداشت(۰۸۸/۰=P).
۶- برنامه تمرینی شدید بر سطح بیلی روبین کل تأثیر معنی دار داشت(۰۰۲/۰=P).
۷- برنامه تمرینی سبک بر سطح آسپارتات آمینوترانسفراز(AST) تأثیر معنی دار نداشت(۲۲۰/۰=P).
۸- برنامه تمرینی شدید بر سطح آسپارتات آمینوترانسفراز(AST) تأثیر معنی دار نداشت(۳۳۶/۰=P).
۹- برنامه تمرینی سبک بر سطح آلانین آمینوترانسفراز(ALT) تأثیر معنی دار نداشت(۰۵۶/۰=P).
۱۰- برنامه تمرینی شدید بر سطح آلانین آمینوترانسفراز(ALT) تأثیر معنی دار نداشت(۱۱۵/۰=P).
۱۱- برنامه تمرینی سبک بر سطح آلکالین فسفاتاز(ALP) تأثیر معنی دار داشت(۰۰۱/۰=P).
۱۲- برنامه تمرینی شدید بر سطح آلکالین فسفاتاز(ALP) تأثیر معنی دار داشت(۰۰۱/۰=P).
۱۳- تأثیر برنامه تمرینی با شدت سبک و شدید بر سطوح هموگلبولین تفاوت معنی دار نداشت(۲۱۹/۰=P).
۱۴- تأثیر برنامه تمرینی با شدت سبک و شدید بر سطوح بیلی روبین مستقیم تفاوت معنی دار نداشت(۴۰۸/۰=P).
۱۵- تأثیر برنامه تمرینی با شدت سبک و شدید بر سطوح بیلی روبین مستقیم تفاوت معنی دار نداشت(۴۷۵/۰=P).
۱۶- تأثیر برنامه تمرینی با شدت سبک و شدید بر سطوح آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) تفاوت معنی دار نداشت(۱۷۵/۰=P).

نوشته ای دیگر :
رسانه مدرن و برساخت هویت کانال های ماهواره ای کردی و هویت قومی ...