متن کامل – تأثیر دو نوع تمرین یک جلسه ای با شدت های سبک و …

نمودار۴-۱۱ تغییرات سطوح آلکالین فسفاتاز (ALP) مردان ورزشکار طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت سبک

۷۸

نمودار ۴-۱۲ تغییرات سطوح آلکالین فسفاتاز (ALP) مردان ورزشکار طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت شدید

۸۰

نمودار۴-۱۳ تغییرات سطوح هموگلوبین مردان ورزشکار طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت سبک و شدید

۸۲

نمودار۴-۱۴ تغییرات سطوح آلکالین فسفاتاز (ALP) مردان ورزشکار طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت شدید

۸۴

نمودار۴-۱۵ تغییرات سطوح بیلی روبین کل مردان ورزشکار طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت سبک و شدید

۸۶

نمودار۴-۱۶ تغییرات سطوح آسپارتات آمینوترانسفراز(AST) مردان ورزشکار طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت سبک و شدید

۸۸

نمودار۴-۱۷ تغییرات سطوح آلانین آمینوترانسفراز (ALT) مردان ورزشکار طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت سبک و شدید

۹۰

نمودار ۴-۱۸ تغییرات سطوح آلکالین فسفاتاز (ALP) مردان ورزشکار طی یک جلسه تمرین هوازی با شدت سبک و شدید

۹۲

فصل اول
طرح تحقیق
مقدمه
سلامتی و افزایش طول عمر همیشه مورد توجه انسان بوده و در این میان نقش ورزش وتحرک نیز آشکار است(۱). در سالهای گذشته اثر ورزش بر سیستمها و دستگاههای مختلف بدن مورد بررسی قرار گرفته و اثر مثبت آن بر دستگاههای قلب و تنفس، عصبی، عضلانی و استخوانی ثابت شده است(۲). کبد نیز از اندام های اصلی و بزرگ بدن است که اعمال مهمی انجام میدهد(۳)، اما نسبت به سایر اندام ها کمتر مورد توجه قرار گرفته است. امروزه یکی از مسایل بحث انگیز تأثیر ورزش برعملکرد کبد است. در شرایط طبیعی، کبد و کلیهها به ترتیب ۲۲ و۲۷ درصد، تقریباً نصف میزان خون در گردش را دریافت میکنند، این درحالی است که درحالت استراحت و تمرین به ترتیب ۱۵و۸۰ درصد خون در گردش، توسط عضلات اسکلتی دریافت میشود. در نتیجه هنگام تمرینات سنگین جریان خون کبد وکلیهها به ۵ و۳ درصد کاهش مییابد(۴)، این کاهش جریان خون کبد فعالیت چرخه کوری را کاهش داده و لاکتات در خون تجمع مییابد(۵). کاهش طولانی مدت جریان خون به کبد وکلیهها ممکن است عواقب زیان آوری در پی داشته باشد، که خستگی مشاهده شده بر اثر فعالیت های مداوم زیر بیشینه بخشی از آن محسوب میشود. در آسیب سلول کبدی علاوه بر زرد شدن پلاسما و پوست که بر اثر تجمع بیلیروبین ایجاد میشود، میزان فعالیت آنزیمهای آلانین آمینوترانسفراز[۱]، اسپارتات آمینو ترانسفراز[۲]، آلکالین فسفاتاز[۳] و گاماگلوتامیل ترانسفراز[۴] نیز افزایش مییابند. میزان فعالیت این آنزیمها به عنوان نشانههای نکروز کبدی، میوکارد و عضلات اسکلتی محسوب میشوند(۶). آسیب سلول کبدی حاد (بیماری پارانشیمی) میتواند در بیماریهای کبدی ناشی از هپاتیت ویروسی، الکل، دارو، سم، شوک یا بیماریهای کبدی متابولیکی و هیپوکسی مشاهده شود. در اکثر این موارد نکروز سلول پارانشیمی وجود دارد(۷). بیلیروبین فرآورده نهایی تجزیه هموگلوبین میباشد که تعیین کننده مهم بیماریهای همولیتیک خون و انواع مختلف بیماریهای کبدی است(۹). 
بیان مسئله
آنجا که کبد اعمال مهمی از قبیل فیلتراسیون خون، اعمال متابولیکی، ترشحی و دفعی انجام می دهد(۳) و نیز با توجه به کاهش جریان خون کبد طی ورزش(۴)، ممکن است در هنگام ورزش ایسکمی و هیپوکسی سلول کبدی و در نهایت نارسایی حاد کبد ایجاد گردد. همچنین کاهش هموگلوبین و وقوع بعضی از نشانه های همولیز، از قبیل تغییرات در بیلیروبین سرم در وضعیت های تمرینی وجود دارد(۱۱، ۱۰). بیلیروبین فرآورده نهایی تجزیه هموگلوبین است که می تواند به عنوان معیار خوبی برای تشخیص بیماری های همولیتیک خون و انواع مختلف بیماری های کبدی مورد استفاده قرار گیرد(۹). همچنین افزایش میزان آنزیم های ALT و AST می تواند به عنوان بازتابی از پاسخ ایمونولوژیک به آسیب سلول کبدی باشد. شروع نارسایی کبد معمولاً با کاهش مقدار آلبومین و افزایش بیلیروبین خون مشخص میگردد(۱۰).
اخیراً گزارش شده که تمرین سبک اثرات مثبتی برای بیماران هپاتیتی داشته و نیز برنامه تمرینات بدنی زیر بیشینه ۶ هفته ای منظم روی عملکرد غیرطبیعی کبد دانش آموزان مبتلا به هپاتیت B، اثر بدی نداشته است(۱۹). هم چنین تحقیقاتی که از نمونه خونی یک روز پس از مسابقه ماراتن گرفته شده بود نشان داده اند، غلظت ASTو بیلیروبین ۴/۱ برابر و اوره ۳/۱ برابر شد(۱۹ و ۲۵). همچنین در تحقیقات گذشته پس از تمریناتی از قبیل مسابقه ماراتن(۲۵) و ۳۰ دقیقه دویدن بر روی تریدمیل با ۸۰ درصد اکسیژن مصرفی(۱۴) به افزایش در میزان شاخص های عملکردی کبد منجر شد و در مقابل تمریناتی از قبیل۲۰ دقیقه تمرین دوچرخه با ۷۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی(۴۷) و نیز ۶۰ دقیقه تمرین دوچرخه با ۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب (۲۱) به کاهش در میزان شاخص های فوق منجر شد، لذا در این تحقیق، مقایسه اثر شدت های مختلف تمرین با یکدیگر مطرح است. در زمینه تأثیر ورزش

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

بر آنزیم های کبدی، مطالعاتی انجام گرفته است. نتایج این تحقیقات حاکی از آن است که تمرینات منظم وسبک تا متوسط باعث کاهش فعالیت آنزیم ها و نشانه های بیماری در افراد می شود(۵۷) و تمرینات بلند مدت می تواند آنزیم های کبدی را افزایش دهد(۵۸). سوزوکی و همکاران (۲۰۰۵) نشان داده اند که از دست دادن وزن و تمرین منظم به طور معنی دار باعث کاهش ALT سرم می شود در حالی که کشیدن سیگار باعث افزایش این آنزیم می شود(۵۹). اسکندری و همکاران (۲۰۰۶) دریافتند که آسیب کبدی و عضلانی به دنبال مسابقه دوی ۲۴۶ کیلومتر پیوسته باعث افزایش AST و ALT سرم می شود که این امر ناشی از تمرینات طولانی مدت است(۶۰). کراتز و همکاران (۲۰۰۲) اثرات دوی ماراتون را روی پارامترهای بیوشیمیایی و هماتولوژیکی بررسی کردند. نمونه های خونی قبل، ۴ و ۲۴ ساعت بعد از مسابقه به دست آمد. نتایج نشان داد که فعالیت AST و ALT سرم بعد از مسابقه افزایش یافته بود(۶۱). میردار و همکاران(۱۳۹۰) در مطالعه ای که به بررسی تاثیر برنامه تمرینی دواوجی به مدت یک هفته بر برخی از میزان آنزیم های ALT و AST در دختران فعال پرداختند، به این نتیجه رسیدند که مقادیر AST به تدریج با افزایش تعداد جلسات به صورت خطی افزایش معنی دار یافت و مقادیر ALT نیز ۲۴ ساعت بعد از اولین، سومین و ششمین روز تمرین افزایش معنی دار را نشان داد(۵۶).
با توجه به اهمیت ورزشکاران در جامعه و چگونگی اثرات تمرینات مکرر ورزشی در طول تمرینات هوازی بر روی کبد آنان هنوز پرسش های زیادی وجود دارد که مستلزم مطالعه بیشتر است. علاوه بر این مطالعات بر اثرات حاد یک فعالیت یا رقابت متمرکز بوده است و الگوهای تمرینی مختلف با شدت های متفاوت را با وجود دامنه وسیع متغیرها در برنامه ریزی تمرینی، مورد بررسی و ارزیابی قرار نداده است. بر این اساس این تحقیق در پی یافتن پاسخ این پرسش است تا چگونگی تأثیر دو نوع تمرین یک جلسه ای با شدت های سبک و زیاد بر شاخص های عملکردی کبد مردان ورزشکار را بررسی کند.