علمی : بررسی نقش رسانه در آموزش پیشگیری از ایدز از دیدگاه کارشناسان علوم …

رویکردهای مشمول نقد مدرنیستی رسانه، رسانه‌ها و ارتباطات جمعی را عامل فروپاشی نظم اجتماعی و زوال فرهنگی می‌دانند. این فصل ترکیب ایده‌های نظریه پردازان رسانه‌ای مدرنیته و نقد مدرنیستی رسانه است(مهدوی،۱۳۸۷).
۲-۱۵-۲-هارولداینس[۲۴]: سوگیری ارتباطات
هارولد اینیس(۱۹۹۱) با طرح مفهوم «سوگیری ارتباطات» برای فناوری‌های ارتباطی و رسانه‌ای،‌ سوگیری نسبت به «زمان» و «مکان» قائل است. او رسانه‌های دارای سوگیری نسبت به زمان مانند پوست،‌ سفال و سنگ را سنگین،‌ ماندگار و با دوام و در مقابل، رسانه‌های دارای سوگیری نسبت به مکان مانند کاغذ و پاپیروس را سبک و کم دوام می‌داند. از دید او، رسانه‌های وابسته به زمان سنگین و دیرپا، یا مانند سنت گفتار، با دوام بودند و به سختی از بین می‌رفتند. اما رسانه‌های وابسته به مکان،‌ سبک و قابل حمل بودند و امکان توسعه در مکان را داشتند(حکیم آراء،۱۳۸۴).
۲-۱۵-۳-مارشال مک لوهان[۲۵]: رسانه، پیام است
مارشال مک لوهان (۲۰۰۳)عامل اساسی تحولات تاریخی و اجتماعی را نظام‌های ارتباطی و نوع رسانه در انتقال پیام می‌داند. به نظر او، عامل اول یعنی نظام ارتباطی، تعیین کننده عامل دوم یعنی محتوای پیام است. او مبانی اساسی نظریه خود را در یک جمله بیان می‌کند: رسانه،‌ پیام است.
۲-۱۵-۴-جان  تا مپسون[۲۶]: رسانه  و مدرنیته
تامپسون(۱۹۱۹) در باره نقش رسانه‌ها در صورت بندی‌های فرهنگی و اجتماعی جهان مدرن،‌ به نقش این رسانه‌ها در کالایی‌سازی اشکال و صور نمادین و تضعیف اقتدار دینی اشاره می‌کند و می‌نویسد: «ظهور صنایع رسانه‌ای به عنوان پایه‌های جدید قدرت نمادین،‌ فرایندی است که می‌توان سابقه آن را در نیمه دوم قرن پانزدهم جستجو کرد. در طول این زمان بود که تکنیک‌های چاپ در سراسر مراکز شهری اروپا گسترش یافت(سلطانیفر،۱۳۸۲).
تامپسون با اشاره به نقش صنعت چاپ د رتضعیف اقتدار دینی کلیسا و ظهور و گسترش اصلاحات مذهبی در غرب می‌افزاید:«کلیسا در سال‌های اولیه صنعت چاپ به شدت از تولید شیوه‌های جدید تکثیر متون حمایت می‌کرد.
وی در این کتاب،‌ رسانه‌ها را از جمله عوامل ظهور و تکامل مدرنیته،‌ بسط و گسترش اقتصاد و تجارت سرمایه‌داری، شکل‌گیری نظام‌های سیاسی دولت – ملت، تقویت جهانی‌سازی،‌ توسعه فرایند معناسازی و شکل‌گیری هویت شخصی مدرن و صورت‌بندی اشکال جدید تعامل اجتماعی معرفی می‌کند(تامپسون،۱۳۸۰).
۲-۱۵-۵-یورگن هابرماس[۲۷]: رسانه و حوزه عمومی
یورگن هابرماس(۱۹۴۷) در کتاب دگرگونی ساختاری حوزه عمومی به تبیین پیدایش تاریخی اجتماعی افکار عمومی طبقه متوسط و بورژوا و استقلال نسبی آن از سلطنت مطقه در اروپای قرون هجدهم و نوزدهم می‌پردازد.
وی حوزه عمومی یا به بیان صحیح‌تر، آن‌چه «حوزه عمومی بورژوایی در وهله اول قلمرویی بود که در آن افراد خصوصی گردهم می آمدند و «عموم» را شکل می‌دادند. آن‌ها به تدریج توانستند حوزه عمومی تحت کنترل دولت را زیر سیطره خود در آورند و اقتدار آن را به چالش بکشند(کازنو،۱۳۸۵).

نوع رسانه خبری محتوای مورد تأکید دروازه بانان اصلی / نفوذ
۱٫ جزوه های حاوی اطلاعات (خبرنامه) اخبار واقعی نامشخص
۲٫ نشریات و گاه‌نامه‌های انتقادی (هفته نامه‌های اخلاقی) تفسیر / گفت‌و‌گوی ادبی و سیاسی سردبیر / نویسندگان (حوزه عمومی بورژوایی)
۳٫ {نشریات با} عنوان مصرف کننده (مانند روزنامه‌های عامه پسند) آگهی / روابط عمومی ناشران / مالکان

۲-۱۵-۶-فردیناند تونیس[۲۸]: کمین شافت و گِرل شافت

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.