بررسی اکولوژیک پوشش گیاهی منطقه جنگلی وزگ (جنوب شرقی یاسوج)- …

۱۰۰ × ۰۰۳/۰× N × (V1 – V2) × ۱۰
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ= درصد کربن آلی
V1 × W
W: وزن نمونه خاک.
V1: حجم محلول فرّو آمونیوم سولفات مصرف شده برای شاهد.
V2 : حجم فرّوآمونیوم سولفات ۵/۰ نرمال مصرف شده برای نمونه خاک.
N: نرمالیته فرّوآمونیوم سولفات.
درصد ماده آلی = درصد کربن آلی × ۷۲۴/۱ رابطه (۳-۳)
۳-۷-۷- اندازه‌گیری میزان آهک خاک (درصد کربنات کلسیم تبادلی خاک):
مواد آهکی خاک‌ها از ترکیبات کربناتی کم محلول مانند کلسیم و منیزیم تشکیل شده‌اند که قسمت عمده‌ی این مواد از نوع کلسیت می‌باشند. مواد آهکی اثرات ویژه‌ای روی خصوصیات فیزیکی، بیولوژیکی و شیمیایی خاک‌ها دارد. برای اندازه‌گیری آهک خاک از روش خنثی کردن با اسید کلریدریک استفاده گردید. برای این کار یک گرم از نمونه خاک را در ارلن ۲۵۰ سی سی ریخته و به آن ۵۰ سی سی اسید کلریدریک ۱ نرمال اضافه گردید. برای اینکه همه‌ی کربناتهای خاک با اسید واکنش داده و خنثی شوند ظرف را روی حرارت قرار داده (در این مرحله کربناتها با اسید کلریدریک واکنش داده) و نمونه‌ها زمانیکه حباب روی محلول ظاهر شد برداشته شدند، سپس محتویات آن با کاغذ صافی صاف گردید، دو قطره معرف فنول فتالئین داخل محلول صاف شده ریخته و آن را با سود ۵/۰ نرمال تا ظهور رنگ صورتی مایل به ارغوانی تیتر شد و سپس حجم مصرفی سود را یادداشت و محاسبات را با استفاده از رابطه (۳-۴) محاسبه گردید.
(رابطه ۳-۴):
 
W: وزن نمونه خاک
N1: نرمالیته اسید کلریدریک
N2: نرمالیته سود
V: حجم مصرفی سود
۳-۷-۸- اندازه‌گیری سدیم خاک:
سدیم، مهمترین فاکتور قابل تغییر در خاک است که روی pH تأثیر گذاشته و دیگر فرم‌های مواد غذایی را کنترل می‌کند (هارتل[۱۷۸]، ۲۰۰۳). برای اندازه‌گیری میزان سدیم حدود ۴ گرم خاک وزن گردید و در فالکون ۲۰ سی سی ریخته شد. سپس ۳۳ سی سی استات سدیم ۵/۰ نرمال با ۵/۸ pH= به آن اضافه شد و به مدت ۵ دقیقه روی شیکر، تکان داده شد. در ادامه نمونه‌ها به مدت ۵ دقیقه در سانتریفیوژ در دور ۲۰۰۰-۳۰۰۰ (حدود ۲۵۰۰) قرار داده، پس از آن عصاره جمع شده روی محلول بیرون ریخته شد، این کار سه مرتبه تکرار شد و در هر بار عصاره را دور ریخته، بعد از انجام این کارها، ۳۳ سی سی الکل ۹۶ درصد به نمونه‌ها اضافه گردید و مراحل قبل دوباره تکرار گردید و عصاره را بیرون ریخته (سه مرتبه) و در مرحله آخر، ۳۳ سی سی استات آمونیوم یک نرمال با ۷ pH=به نمونه‌ها اضافه گردید و در این مرحله عصاره‌های جمع آوری شده در هر سه بار در والیومتریک ۱۰۰ سی سی ریخته شد و در نهایت با استات آمونیوم به حجم رسانده شد و عصاره‌ها و استانداردها (۵، ۱۰، ۵/۱۲، ۲۵، ۵۰، ۷۵، ۱۰۰ میلی گرم سدیم در میلی‌لیتر) با دستگاه فلیم‌فتومتر قرائت گردید.
۳-۷-۹-تعیین بافت خاک به روش هیدرومتر:
اساس روش هیدرومتری، اندازه‌گیری چگالی سوسپانسیون خاک و آب است که به تدریج بر اثر رسوب مواد کاهش پیدا کرده و هیدرومتر بیشتر در مایع فرو می‌رود.
روش کار: ۵۰ گرم خاک را در قوطی پلاستیکی ریخته و ۱۰۰ سی سی کالگون به آن اضافه شد و به مدت یک روز به همان حالت قرار داده شدند، بعد از گذشت این زمان، محلول به مدت ۳۰ ثانیه با هم‌زن، مخلوط گردید و محلول را در داخل سیلندر استوانه‌ای مدرج یک لیتری بطور کامل شستشو داده شد و سیلندر به حجم رسانده شد، سپس با هم‌زن دستی به مدت یک دقیقه (حدود ۲۰ مرتبه) مخلوط بهم زده شد همزمان با خارج کردن هم‌زن، هیدرومتر را به آرامی در داخل مخلوط (سوسپانسیون) قرار داده شد پس از ۴۰ ثانیه اولین قرائت هیدرومتر انجام شد در این مدت شن ته نشین شده و آنچه در مخلوط باقی مانده رس و سیلت می‌باشد بنابراین قرآئت اول هیدرومتر مقدار رس و سیلت را در مخلوط به ما نشان می‌دهد. دما نیز در قرائت اول اندازه‌گیری شد. سوسپانسیون را به مدت یک ساعت به حال خود رها کرده و بعد از یک ساعت بدون هم زدن، هیدرومتر را در داخل مخلوط قرار داده و قرائت دوم انجام شد. در این یک ساعت سیلت ته نشین شده و آنچه در مخلوط باقی مانده رس است. دما نیز در قرائت دوم اندازه‌گیری شد. مجدداً محلول را به مدت یک ساعت به همان حال رها کرده و بعد از آن دوباره قرائت سوم و دما نیز اندازه‌گیری شد. در نهایت محاسبات بر اساس رابطه‌های زیر صورت گرفت.
(رابطه ۳-۵):
درصد رس و سیلت درشت =
a1 = عدد هیدرومتر قرائت اول
T1= عدد تصحیح دمایی (به ازای هر درجه که دما از ۲۰ درجه بیشتر باشد یک عدد اضافه و در صورتیکه از ۲۰ درجه کمتر باشد یک عدد کم می‌شود).
W= وزن نمونه خاک
(رابطه ۳-۵):
درصد رس و سیلت ریز =
a2 = عدد هیدرومتر قرائت دوم
T2= عدد تصحیح دمایی قرائت دوم
(رابطه ۳-۶):
= درصد رس
a3 = عدد هیدرومتر قرائت سوم
T3=عدد تصحیح دمایی قرائت سوم
فصل چهارم: نتایج و بحث
۴-۱- تعیین گروه گونه‌های اکولوژیک
۴-۱-۱-تعیین گروه‌های اکولوژیک و گونه‌های شاخص
به منظور مشخص کردن گروههای اکولوژیک در منطقه مورد مطالعه از تحلیل دو طرفه گونه‌های شاخص (TWINSPAN) استفاده گردید. در نتیجه تجزیه و تحلیل TWINSPAN، چهار گروه اکولوژیک شناسایی شد. بر اساس این طبقه‌بندی، اولین سطح طبقه‌بندی با مقدار ویژه ۱۹/۰ به دو گروه ۴۰ و ۱۲ قطعه نمونه تقسیم شده است. گونه‌ی شاخص سمت چپ در اولین سطح شامل، Silene conoides و برای گروه سمت راست، Salvia atropatana می‌باشند. دومین سطح طبقه‌بندی با مقدار ویژه ۱۵/۰ به دو گروه ۳۱ و ۹ قطعه نمونه تقسیم شده است در سمت چپ دومین سطح گونه‌های شاخص Anchusa italiica و Quercus branti و در سمت راست Lonicera nummularifolia و Prangos uloptera می‌باشند. سومین سطح طبقه‌بندی با مقدار ویژه ۱۷/۰ به دو گروه ۶ و ۶ قطعه نمونه تقسیم شده است و گونه شاخص reuterana Salvia در گروه سمت راست می‌باشد. در نهایت سومین سطح طبقه‌بندی که نتیجه آن ایجاد ۴ گروه است، انتخاب شد. پراکنش گروههای اکولوژیک بر روی محور اول و دوم CA در شکل (۴-۱) نشان داده شده است. با توجه به شکل، گروه اول با محور اول و گروههای سوم و چهارم با محور دوم ارتباط دارد. گروه دوم با محورهای اول و دوم ارتباط منفی دارد.

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.