اثربخشی بازي درماني در افزایش مهارت‌های شناختي، اجتماعي و حركتي دانش‌آموزان كم توان ذهني آموزش پذير- قسمت 58

كارتلج، چ.؛ افساميلبون (2004)، آموزش مهارت‌های اجتماعي به كودكان، ترجمه محمد حسين نظري ن‍ژاد، (1387)، چاپ سوم، مشهد: آستان قدس رضوي.
كرك، س. و جانسون، . (2003)، آموزش و پرورش كودكان عقب‌مانده ذهني، ترجمه مجيد مهدي زاده، (1389)، تهران: آستان قدس رضوي.
كلارس، ج ، راو، (بی تا). مباحث عمده در روان پزشكي، ترجمه جواد وهاب زاده (1390)، تهران: آرش.
کریمی، یوسف. (1391). روان شناسی اجتماعی. تهران: ارسباران
کله، ب؛ و لور، ن. (2004). روش‌ها و راهبردها بر تعلیم و تربیت کودکان استثنایی. ترجمه فرهاد ماهر (1387). مشهد: آستان قدس رضوی.
گيل، رابرت (2000)، تحول حافظه در كودكان، ترجمه ياور دهقان هشتجين، (1383)، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي.
گروسمن، ه. (2006)، اصطلاح‌شناسی و طبقه‌بندی در عقب‌ماندگی ذهني، ترجمه فرهاد ماهر، (1388)، مشهد: آستان قدس رضوي.
گلكار، .و كاكا جويباري، ع. (1390)، روش‌های محتواي آموزش قبل از دبستان ناشنوايان، تهران: مدرسه.
لندرث، گاري.ل (2012)، بازي درماني ديناميسم مشاوره با كودكان، ترجمه خديجه آرين،(1392)، تهران: اطلاعات.
لندرث، گ. (2009). بازي درماني، هنر برقراري ارتباط، ترجمه فروزنده داوررپناه (1390). تهران: رشد.
لندرث، گ.ل. (2000). بازی‌درمانی، ترجمه خدیجه آرین(1386) ، تهران: اطلاعات.
مارو، ج.(2011)، چگونه به كودكان پيش دبستاني خواندن، نوشتن و حساب بياموزيم، ترجمه مجتبي جواديان، (1392)،مشهد: آستان قدس رضوي.
مستون، ج؛ و اولندیک، ت. (2008). بهبود بخشی مهارت‌های اجتماعی کودکان. ارزیابی و آموزش. ترجمه احمد به پژوه (1389). تهران: اطلاعات.
مصطفوي، س؛ و شعيري، م؛ و اصغري مقدم، م؛ و محمودي قرايي، ج. (1389). اثر بخشي آموزش بازي درماني مبتني بر رابطه والد -كودك به مادران بر مشكلات رفتاري كودكان. تهران: روان شناسي معاصر.
ملك پور، م. (1384). برنامه هاي مداخله بموقع براي كودكان خردسال با نيازهاي خاص؛ مدلي براي ايران. اصفهان: دانشگاه اصفهان.
مك شين، ج و داكرل، ج.(2005)، تشخيص و درمان اشكالات يادگيري كودكان، ترجمه پرويز شريفي درآمدي و همكاران،(1386)، اصفهان: خوشنواز.
منصور، م. (1386)، ديدگاه پياژه در گستر تحول رواني، تهران: ژرف.
مهجور، س.(1390)، روانشناسي بازي، چاپ سوم، شيراز: راهگشا.
ناضع، ج. (1386). اثر ورزش صبحگاهي در كاهش پرخاشگري كودكان عقب‌مانده ذهني، پایان‌نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه تهران.
نادري، ع. و سيف نراقي، م. (1389)، روش‌های تحقيق و چگونگي ارزشيابي آن در علوم انساني، چاپ دوم، تهران: بدر.
واقف، ع. (1384)، بررسي تأثیر برخي از فنون پيسكو در تعامل اجتماعي كودكان استثنايي، پایان‌نامه كارشناسي ارشد تهران.
وادزورث، بي.ج (2006)، تحول شناختي و عاطفي از ديدگاه پياژه، ترجمه جواد صالحي، سيد امير امين يزدي، (1388)،مشهد: دانشگاه فردوسي.
هارولد. دي،(2011). ارزيابي رواني كودكان استثنايي، ترجمه محمدباقر مقيمي آذري (1391)، تبريز: فصل.
هالاهان، د؛ و كافمن، ج. (2009). كودكان استثنایی، ترجمه مجتبی جوادیان (1392). آستان قدس رضوی.
هاوتون، ك.( 2000). رفتار درمانى شناختى راهنماى كاربردى در درمان اختلال‌های روانى. ترجمه حمید قاسم‌زاده.(1388).تهران: ارجمند.
هومن، ح . (1382). انداز ه گير ي هاي رواني و تربيتي (فن تهيه تست). تهران : پارسا.
والاس، ج؛ و مك لافلين، ج. (2007). ناتوانى هاى يادگيرى. ترجمه محمدتقی منشى طوسى (1385). مشهد : آستان قدس.
واندان بوس، گ. (2010). راهنمای انتشار انجمن روانشناسی آمریکا، ترجمه عباسعلی حسین خانزاده، سعیده محمدزاده، و قربان همتی علمدارلو (1393). تهران: آوای نور.
ویلیامز، ف. (2008). فرهنگ کودکان استثنایی، ترجمه احمد به پژوه (1385). تهران: بعثت.
ب- منابع انگليسي
Abramoff, B., Marton, K., & Rosenzweig, S. (2010). Social cognition and language in children with specific language impairment (SLI). Journal of Communication Disorders, 38, 143-162- Adams, C. R., Hoover, L. C., Arnett, D. B., & Thompson, L. D. (2012). Social Acceptabilitys role in an expanded rational expectations model of intention to counsume an innovative meat product in a restaurant setting. Journal of Hospitality and tourism, 24, 252-262.
Alfano, C. A., Beidel Deborah, C., Turner., & Samuel, M. (2002).Cognition in childhood anxiety: conceptual, methodological,and developmental issues, Journal pergamon, Clinical Paychology Review, 22 , 1209- 1238.
Altun, i. (2008). The perceived problem solving ability and values of student nurses and midwives. Journal of Nurse Education Today, 23, 575-584.
Anderson, G. O., Rydell, A, M., & Christian, F. (2010). Social competence and behavior problem in hearing impairment. Audiologist, 36 , 88-92.
Anne, H. (2008). Teacher’s attitudes toward the integration of disabled students into their classrooms. Teaching Exceptional Children, 3 , 95-110.
Arlinger, S. (2003). Negative consequences of uncorrected hearing loss, a review. Journal of Audiology, 42, 17-20.

نوشته ای دیگر :
اثربخشی بازي درماني در افزایش مهارت‌های شناختي، اجتماعي و حركتي دانش‌آموزان كم توان ذهني آموزش پذير- قسمت 41