فایل دانشگاهی – بررسی نقش رسانه در آموزش پیشگیری از ایدز از دیدگاه کارشناسان علوم ارتباطات اجتماعی- قسمت ۵

ایدز (AIDS) مخفف Acquired Immune DeficiencySyndrome به معنی سندرم نقص ایمنی اکتسابی می‌باشد. مجموعه علایمی که در اثرنقص سیستم دفاعی بدن ایجاد می شود. عامل این بیماری یک نوع ویروس است . ویروسها موجودات ریزی هستند که ایجاد بیماری می نمایند. این ویروسها به سیستم دفاعی بدن حمله ور شده و باعث می گردند سیستم دفاعی ضعیف شده که در اثر این ضعف بیماری هایی همچون عفونی ـ سرطانی ـ التهابی ـ بدون اینکه بدن از خود مقاومتی نشان دهد هجوم می آورند.
۱-۷-روش پژوهش
مطالعه حاضر به روش توصیفی- تحلیلی است و می توان جامعه مورد مطالعه را از طریق پیمایش تحت بررسی و آزمون قرار داد. جامعه آماری در این تحقیق دانشجویان رشته های علوم انسانی مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد واحد میبد است. در این پژوهش، میزان آگاهی دانشجویان از روش های پیشگیری ازایدز، میزان استفاده از برنامه های تولید شده در رابطه با ایدز از سوی دانشجویان، میزان مفید بودن هر یک از انواع رسانه ها (رادیو و تلویزیون داخلی، شبکه های خارجی، شبکه اینترنت، رسانه های مکتوب) در رابطه با ایدز برای دانشجویان و رابطه بین میزان استفاده از برنامه های رسانه های جمعی با میزان آگاهی از ایدز در بین دانشجویان، نقش تفاوت جنسیت در استفاده از رسانه های جمعی در زمینه آگاهی و پیشگیری از ایدز مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت.
حجم نمونه آماری ۲۷۰ نفر از دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشکده های علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحدمیبد خواهد بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب خواهند شد.
فصلدوم
مرورادبیاتومبانینظریپژوهش
مقدمه
نقش رسانه‌های همگانی در انتقال آموزه‌های زندگی جمعی به مخاطبان، مورد تصدیق نظریه‌پردازان علوم اجتماعی قرار دارد. صاحبنظران و پژوهشگران نیز به نوبه خود با تبیین نظری یا بررسی موردی رابطه ایدز و رسانه، از دو منظر آموزش یا پیشگیری از بیماری به این موضوع پرداخته‌اند. با این همه ورود به بحث ارتباط ایدز و رسانه به ویژه در ایران، امر مهمی است که ظرافت و پیچیدگی خاص آن نباید مورد غفلت قرار گیرد.
حساسیت بحث از یکسو به ماهیت فعالیت‌ رسانه‌ای و از سوی دیگر به ایدئولوژیک بودن نظام جمهوری اسلامی برمی‌گردد. این امر چالشهای بحث رابطه ایدز و رسانه را در ایران دو چندان کرده است.
رسانه‌های ارتباط جمعی، پایگاههای اطلاع‌رسانی هستند که برای فعالیت مؤثر به امکانات سخت‌افزاری و نیروی انسانی ماهر نیاز دارند که تأمین این هر دو بودجه بالایی نیاز دارد، رسانه‌ها قبل از هرچیز به مدیریت توانمند و آشنا به جدیدترین مسائل حوزه فعالیت خود نیازمندند تا با تخصیص بودجه مناسب و گزینش نیروی انسانی ماهر به تولید پیام و اطلاعات بپردازند(قاسمی،۱۳۹۲).
نکته دیگری که در تأسیس رسانه اهمیت دارد، اهداف مؤسسان است، برخی از سرمایه‌گذاران فقط به منظور کسب سود وارد این حوزه می‌شوند. بدیهی است با درنظر داشتن کارکرد تجاری صرف، نمی‌توان کاملاً به مصالح عمومی وفادار ماند. برخی از رسانه‌ها برای انتشار پیامهای خاص به جامعه تأسیس می‌شوند و بعضی می‌خواهند ضمن حضور در حوزه عمومی، فعالیت انتفاعی نیز داشته باشند، بخش عظیمی از منابع مالی بسیاری از رسانه‌ها را انتشار آگهی‌های تبلیغاتی تأمین می‌کند، بطور کلی بسته به اینکه هزینه فعالیت رسانه‌ها از چه منبعی تأمین شود، پیامها محتوا و رنگ و بوی خاصی می‌گیرند که ممکن است در تعارض و تقابل با منافع ملی قرار گیرند(کاروثر،۱۳۸۱).
نظام جمهوری اسلامی مبتنی بر پیوند دین و سیاست است که احیای ارزشهای دینی را در زندگی اجتماعی مدنظر دارد، در این نظام چرخه اطلاعات و تبادل‌آرا و عقاید، تحت کنترل دولت قرار دارد، رادیو و تلویزیون به عنوان فراگیرترین رسانه‌های ارتباط جمعی دولتی است و بر فعالیت مطبوعات و پایگاههای اطلاع‌رسانی الکترونیکی نیز نظارت می‌شود.
اما آنچه بیان شد تمام پیچیدگی بحث را نمی‌نمایاند، چرا که با وقوع انقلاب الکترونیکی و پیشرفت روزافزون تکنولوژی ارتباطات، ضمن اینکه دریافت تصاویر شبکه‌های تلویزیونی جهانی از طریق ماهواره در سراسر جهان امکان‌پذیر شده، قابلیت فعالیت جهانی کلیه رسانه‌ها با اتصال به شبکه اینترنت نیز فراهم شده است؛ بنابراین مسائل جدیدی در حوزه رابطه ایدز و رسانه از منظر دولت ملی پدید آمده است(کمال پور،۱۳۸۶).
گسترش ارتباطات و فرآیندی که اندیشمندان علوم اجتماعی تحت عنوان «جهانی شدن» از آن یاد می‌کنند، قدرت دولت – ملت را کاهش داده و اعتبار پارادایم‌های علوم اجتماعی را زیر سؤال برده است از این رو بایدها و نبایدهای واضحی که در نظریه‌های مدرنیستی جامعه‌شناسی سلامت و پزشکی در خصوص رابطه ایدز و رسانه وجود دارد و از دید سیاستگذاران فرهنگی کشور نیر دور نمانده است.در این فصل به ادبیات پژوهش یعنی رسانه ها ، نقش و کارکرد های آنها و نظریات مرتبط با رسانه و ارتباطات اجتماعی و توضیحاتی در خصوص بیماری ایدز پرداخته شده است. همچنین در این فصل مرور و سوابق پژوهش های داخلی و خارجی و مدل مفهومی پژوهش آورده شده است.
۲-۱-رسانه چیست؟
پیش از تعریف «رسانه» و بیان ویژگی های آن، باید توجه داشت که ارتباط نه تنها یکی از عناصر مهم و اساسی زندگی گروهی انسان است، بلکه سنگ بنای جامعه و هسته اصلی تشکیل ساختمان اجتماعی است; چه اینکه بدون ارتباط، هرگز فرهنگ پدی

نوشته ای دیگر :
بررسی میزان اثربخشی نتایج پروژه‌های تحقیقاتی انجام شده در شرکت برق منطقه‌ایی یزد ...

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.

دار نمی گشت و بدون فرهنگ، جامعه لباس وجود بر تن نمی کرد. از این رو، در نظام های اجتماعی کوچک و بزرگ همانند خانواده، اجتماعات روستایی، شهری، کشوری و بین المللی، ارتباط در انتقال دانش ها و مهارت ها و نگرش و باورها و ارزش ها، نقش برجسته داشته است و می تواند به شکل گیری و تغییر شناخت ها، عقاید، ارزش ها و رفتار انسان منجر گردد. به همین دلیل، ارتباط به عنوان یکی از ابزارهای اصلی تغییرات اجتماعی و سیاسی مطرح است(محمدی،۱۳۸۲). روشن است که ارتباط خود به خود صورت نمی گیرد، بلکه نیاز به ابزار است. رسانه را ابزار ارتباط دانسته اند و در تعریف آن چنین گفته اند: «رسانه وسیله ای است که فرستنده به کمک آن معنا و مفهوم موردنظر خود (پیام) را به گیرنده منتقل می کند. به عبارت دیگر، رسانه، وسیله حامل پیام از فرستنده به گیرنده است. کتاب، روزنامه، مجلّه، عکس، فیلم، نوار صوتی و تصویری، رادیو، تلویزیون، ماهواره و… نمونه هایی از رسانه هستند.»
البته ارتباط گاهی کلامی است که در آن پیام ها در قالب رمزهای کلامی به صورت شفاهی و یا به شکل نوشتاری منتقل می گردد و گاه ارتباط غیرکلامی است که در قالب رمزهای غیرکلامی مثل طرّاحی، نقاشی و موسیقی منتقل می گردد(مشکینی،۱۳۹۰).
ارتباط به لحاظ تعداد افراد درگیر نیز انواعی دارد که در این نوشتار، نوع ارتباط جمعی آن مورد نظر است. «ارتباط جمعی» نوعی ارتباط است که در آن افراد زیادی ناآشنا، غیرمشخص و نامتجانس، که به آسانی قابل شمارش نیستند، مشارکت دارند. سخنرانی در مجامع عمومی و یا ارسال پیام از طریق برنامه های رادیویی، تلویزیونی و نشریات از این جمله است.
رسانه های جمعی علاوه بر ویژگی های مشترک، هر یک دارای مزیّت ها و محدودیت های خاص خود هستند. اما درباره ویژگی های مشترک وسایل ارتباط جمعی، سادنی مید[۱](۱۹۹۳) می گوید: ویژگی های ذیل وسایل ارتباط جمعی را به ابزاری منحصر به فرد تبدیل کرده اند:(لانگو،۱۳۸۲)

نوشته ای دیگر :
تحقیق - بررسی رابطه بین سرمایه فکری و ریسک سیستماتیک و غیر سیستماتیک در ...

  1. تعداد گیرندگان وسایل ارتباط جمعی نسبتاً زیاد است.
  2. ترکیب گیرندگان بسیار متنوّع است.
  3. با ارسال پیام از طریق وسایل ارتباط جمعی، نوعی تکثّر پیام به وجود می آید.
  4. توزیع پیام سریع است.
  5. هزینه برای مصرف کننده کم است.

در میان وسایل ارتباط جمعی، روزنامه، رادیو و تلویزیون بیش از هر رسانه دیگری وقت افراد جامعه را به خود اختصاص می دهند و این به خاطر ویژگی هایی است که آن ها دارا هستند. در این جا، به برخی از ویژگی های آن ها اشاره می کنیم:(معتمدنژاد،۱۳۸۳)
الف. روزنامه: رسانه ای است که هر روز چاپ شده، در اختیار مخاطبان قرار می گیرد و دارای ویژگی های ذیل است:

  1. به خاطر چاپ روزانه، تازگی خود را همیشه حفظ می کند.
  2. از لحاظ شمارگان، در تعداد زیادی منتشر می شود، بر خلاف کتاب و مجلّه که تعدادشان محدود است.
  3. مخاطبان خود را روزانه از اخبار و وقایع داخلی و خارجی باخبر می کند.
  4. علاوه بر مطالب علمی و فکری، به داستان و سرگرمی هم می پردازد.
  5. ارزان تر از سایر مطبوعات است. از این نظر، تعداد بیشتری قدرت خرید آن را دارند.

ب. رادیو: به عنوان رسانه ای صوتی، که پیام را به صورت امواج به مخاطبان می رساند، دارای ویژگی های ذیل است: (معتمدنژاد،۱۳۸۳)